Ik was er bij!
Op deze pagina's staan alle verhalen verzameld van de diverse kampen en dagtochten. Je kunt snel naar een verhaal van een kamp of dagtocht springen door op onderstaande links te klikken:
Een verhaal van Marieke
Hallo Allemaal,
Een tijdje terug heb ik gezellig thee gedronken met Chantal Peelen in de kantine van het WKZ. Het was heel bijzonder om haar na al die jaren terug te zien. Ze vroeg me of ik voor jullie een stukje wilde schrijven over hoe het nu met me gaat. Nou daar gaan we dan.
(L) Inge Krabbe en ik samen op het terras in Rhodos, mei 2006
(R) Inge en ik op het NK schaatsen, 2002
Januari 1995 werd ik het WKZ in Utrecht binnen gebracht, niet wetende wat de toekomst brengen zou. Leukemie was de diagnose en er volgden vele maanden van chemo, waar ik me doorheen worstelde. Gelukkig met het gewenste resultaat, ik werd beter. Ik nam me in die tijd voor dat, als ik later als ik groot was, ik het medisch onderzoek in wilde om iets te kunnen doen voor de kinderen die na mij zouden komen.
Nu terug denkend aan die tijd staan me vooral de leuke dingen bij, want die waren er gelukkig ook. De leuke verpleging, de cliniclowns en natuurlijk de kampen. In 1996 was ik voor het eerst van de partij. Een weekje overleven met Herfstherrie. Daarna volgde nog twee keer Zuiderzeevaart (1997/1998) en in die jaren mocht ik ook mee de sneeuw in met Winterkolder. Ik herinner me vele mooie momenten die hier niet allemaal gaan passen. Maar als ik Huub Hangop hoor, zie ik ons weer zitten in pannenkoekenhuis in het Zuiderzeevaartmuseum en onze versie van de ‘Herdertjes lagen bij nachten’, komt spontaan boven zo nu en dan.
(L)Herfstherrie 1996, in het bovenste bed zitten Bertine (l) en ik (m)
(R) Winterkolder 1997, Marieke vd Wetering (r) en ik (l)
(L) Zuiderzeevaart 1998 Inge (r) en ik (l)
(R) Marieke vd Wetering, ik en Frank Oldewening, Winterkolder 1998
Met die kampen maakte ik nieuwe vrienden en met sommige heb ik nog steeds contact. Inge Krabbe heb ik leren kennen tijdens Herfstfherrie en ze was ook van de partij bij mijn tweede jaar zeilen. Al een aantal jaar gaan we kijken bij het schaatsen en in 2006 zijn we naar Rhodos geweest. Elke keer als we elkaar zien komen de kampen wel ter sprake. Hoe zeeziek Bob en Peter waren op de boot, hoe spannend het was toen we de Pleitte op sleeptouw namen en dat we echt een keer een tour door het land moeten maken om bij iedereen even langs te gaan. We hebben zelfs ooit een sollicitatiebrief geschreven. Maar die is vast niet aangekomen anders hadden jullie ons aangenomen, toch?
Bertine Bouw is pas nog bij me wezen eten, Marieke van de Wetering mail is af en toe nog eens en Frank heb ik weer terug gevonden via Hyves. Soms vraag ik me af hoe het al die andere is vergaan met wie ik zulke mooie momenten heb beleefd.
Zuiderzeevaart was mijn laatste kamp in 1998 en vlak daarna stopte ik met mijn behandeling. Ik ging de jaren erna nog wel op kamp. Dit keer met scouting, waar ik 8 jaar leiding was. Ik maakte mijn VWO af (zonder een jaar over te hoeven doen) en ging studeren in Nijmegen.
Januari 2006 wandelde ik weer door de deur van het WKZ. Dit keer niet als patiënt, maar om te beginnen aan mijn nieuwe baan als AIO Ik doe nu onderzoek aan de ziekte van Hurler. Ik ben verhuisd naar Utrecht, waar ik in een heel bijzonder huis woon, namelijk het oude Ronald Mc Donald huis. Als ik uit mijn raam kijk, kan ik de kamer zien waar ik jaren geleden in lag en bedacht wat ik later wilde worden. Dat is me toch maar mooi gelukt.
Bedankt allemaal voor al die mooie herinneringen en veel plezier met alle kampen die nog gaan komen. Maar dat gaat vast en zeker lukken.
Groetjes,
Marieke
